Artist Statement l NL
Ik fotografeer landschappen waar geschiedenis nog voelbaar is. Waar menselijke aanwezigheid zich heeft teruggetrokken, maar niet verdwenen is. Ik werk vanuit wat achterblijft: sporen die zich laten lezen, verschuivingen die zich langzaam prijsgeven. Wat de mens heeft achtergelaten en wat uiteindelijk weer wordt opgenomen door tijd en natuur. Afbladderende verf, verweerde met mos begroeide wervels, een grijze houten plank van een grafkist die door smeltende permafrost omhoog wordt gedrukt. Het landschap draagt herinneringen.
Ik groeide op in een gezin waarin verlies en veerkracht naast elkaar bestonden. Ik zag hoe gebeurtenissen diepe sporen nalaten, hoe je leert incasseren en jezelf staande houdt tegen de wind in. Die kracht en veerkracht herken ik in mijn huidige leven. Daar ligt mijn fascinatie: wat blijft wanneer iets eindigt. Niet om het vast te houden, maar om het te begrijpen.
Ik reis naar extreme en verlaten gebieden om scherp te blijven op wat zich daar aftekent. In die leegte ervaar ik mijn eigen nietigheid, en tegelijk mijn aanwezigheid. Tijd is daar tastbaar: niet als een abstract begrip, maar als een kracht die schuurt, verschuift, afbreekt en blootlegt. Hier laad ik mijn accu op en onderzoek ik veerkracht.
Ik fotografeer analoog. De manier van kijken door mijn camera en het trage, onderzoekende proces vertragen mijn blik en dwingen me tot kiezen: ‘slow photography’. Een project begint met verwondering en wekt mijn nieuwsgierigheid. Via online- en literatuuronderzoek verdiep ik me in de geschiedenis en context. Ter plaatse verken ik stap voor stap de plek en haar omgeving en ga ik op zoek naar het verhaal, voordat het definitief verdwijnt.
Ik probeer te begrijpen en zichtbaar te maken wat de tijd met ons doet.
Met mijn foto’s geef ik vorm aan wat mij raakt en de verbeelding prikkelt.
De gruizigheid en de korrel van film dragen bij aan de sfeer van mijn werk. Met licht zoek ik contrast: het verhult wat in het donker ligt zonder het weg te nemen. In de spanning tussen licht en schaduw, zachtheid en dreiging, verlies en veerkracht ontstaat mijn beeldtaal.
Met mijn werk probeer ik de kijker te raken. Hen laten dwalen in mijn beelden en ruimte bieden voor eigen emoties. En een uitnodiging om zich af te vragen: welke sporen laten wij zelf achter? Wat blijft er van ons wanneer wij er niet meer zijn?
Artist Statement l ENG
I photograph landscapes where history is still palpable. Where human presence has withdrawn, yet has not disappeared. I work from what remains: traces that can be read, shifts that slowly reveal themselves. What humanity has left behind and what is eventually reabsorbed by time and nature. Peeling paint, weathered vertebrae covered in moss, a grey wooden plank from a coffin pushed upwards by melting permafrost. The landscape carries memories.
I grew up in a family where loss and resilience coexisted. I saw how events leave deep marks, how you learn to take the blows and stand your ground against the wind. I recognize that strength and resilience in my current life. That is where my fascination lies: what remains when something ends. Not to hold onto it, but to understand it.
I travel to extreme and desolate areas to stay sharp on what is unfolding there. In that emptiness, I experience my own insignificance, and at the same time, my presence. Time is tangible there: not as an abstract concept, but as a force that chafes, shifts, breaks down, and exposes. Here I recharge my batteries and explore resilience.
I photograph using analog. The way my camera sees and the slow, exploratory process slow down my gaze and force me to choose: ‘slow photography’. A project begins with wonder and awakens my curiosity. Through online and literature research, I delve into the history and context. On location, I explore the place and its surroundings step by step and go in search of the story before it disappears for good.
I try to understand and make visible what time does to us.
With my photos, I give form to what moves me and stimulates the imagination. The grittiness and grain of film contribute to the atmosphere of my work. With light, I seek contrast: it conceals what lies in the darkness without taking it away. In the tension between light and shadow, softness and threat, loss and resilience, my visual language emerges.
With my work, I try to touch the viewer. To let them wander through my images and offer space for their own emotions. And an invitation to ask themselves: what traces do we leave behind ourselves? What remains of us when we are no longer here?
Ik fotografeer landschappen waar geschiedenis nog voelbaar is. Waar menselijke aanwezigheid zich heeft teruggetrokken, maar niet verdwenen is. Ik werk vanuit wat achterblijft: sporen die zich laten lezen, verschuivingen die zich langzaam prijsgeven. Wat de mens heeft achtergelaten en wat uiteindelijk weer wordt opgenomen door tijd en natuur. Afbladderende verf, verweerde met mos begroeide wervels, een grijze houten plank van een grafkist die door smeltende permafrost omhoog wordt gedrukt. Het landschap draagt herinneringen.
Ik groeide op in een gezin waarin verlies en veerkracht naast elkaar bestonden. Ik zag hoe gebeurtenissen diepe sporen nalaten, hoe je leert incasseren en jezelf staande houdt tegen de wind in. Die kracht en veerkracht herken ik in mijn huidige leven. Daar ligt mijn fascinatie: wat blijft wanneer iets eindigt. Niet om het vast te houden, maar om het te begrijpen.
Ik reis naar extreme en verlaten gebieden om scherp te blijven op wat zich daar aftekent. In die leegte ervaar ik mijn eigen nietigheid, en tegelijk mijn aanwezigheid. Tijd is daar tastbaar: niet als een abstract begrip, maar als een kracht die schuurt, verschuift, afbreekt en blootlegt. Hier laad ik mijn accu op en onderzoek ik veerkracht.
Ik fotografeer analoog. De manier van kijken door mijn camera en het trage, onderzoekende proces vertragen mijn blik en dwingen me tot kiezen: ‘slow photography’. Een project begint met verwondering en wekt mijn nieuwsgierigheid. Via online- en literatuuronderzoek verdiep ik me in de geschiedenis en context. Ter plaatse verken ik stap voor stap de plek en haar omgeving en ga ik op zoek naar het verhaal, voordat het definitief verdwijnt.
Ik probeer te begrijpen en zichtbaar te maken wat de tijd met ons doet.
Met mijn foto’s geef ik vorm aan wat mij raakt en de verbeelding prikkelt.
De gruizigheid en de korrel van film dragen bij aan de sfeer van mijn werk. Met licht zoek ik contrast: het verhult wat in het donker ligt zonder het weg te nemen. In de spanning tussen licht en schaduw, zachtheid en dreiging, verlies en veerkracht ontstaat mijn beeldtaal.
Met mijn werk probeer ik de kijker te raken. Hen laten dwalen in mijn beelden en ruimte bieden voor eigen emoties. En een uitnodiging om zich af te vragen: welke sporen laten wij zelf achter? Wat blijft er van ons wanneer wij er niet meer zijn?
Artist Statement l ENG
I photograph landscapes where history is still palpable. Where human presence has withdrawn, yet has not disappeared. I work from what remains: traces that can be read, shifts that slowly reveal themselves. What humanity has left behind and what is eventually reabsorbed by time and nature. Peeling paint, weathered vertebrae covered in moss, a grey wooden plank from a coffin pushed upwards by melting permafrost. The landscape carries memories.
I grew up in a family where loss and resilience coexisted. I saw how events leave deep marks, how you learn to take the blows and stand your ground against the wind. I recognize that strength and resilience in my current life. That is where my fascination lies: what remains when something ends. Not to hold onto it, but to understand it.
I travel to extreme and desolate areas to stay sharp on what is unfolding there. In that emptiness, I experience my own insignificance, and at the same time, my presence. Time is tangible there: not as an abstract concept, but as a force that chafes, shifts, breaks down, and exposes. Here I recharge my batteries and explore resilience.
I photograph using analog. The way my camera sees and the slow, exploratory process slow down my gaze and force me to choose: ‘slow photography’. A project begins with wonder and awakens my curiosity. Through online and literature research, I delve into the history and context. On location, I explore the place and its surroundings step by step and go in search of the story before it disappears for good.
I try to understand and make visible what time does to us.
With my photos, I give form to what moves me and stimulates the imagination. The grittiness and grain of film contribute to the atmosphere of my work. With light, I seek contrast: it conceals what lies in the darkness without taking it away. In the tension between light and shadow, softness and threat, loss and resilience, my visual language emerges.
With my work, I try to touch the viewer. To let them wander through my images and offer space for their own emotions. And an invitation to ask themselves: what traces do we leave behind ourselves? What remains of us when we are no longer here?